Eibarko euskara hiztegia
sasi
1.
iz.
(
ETNO).
Zarza.
(Rubus sp.).
Batan eta bestian nagikerixiagaittik, sasixak eta asunak jan eben baserrixa. / Por dejadez de unos y otros, las zarzas y las ortigas se comieron el caserío. /
Arantza baltzak zurixa emoten dau; arantza zorrotzak dittu eta hesixetan jartzen da. Beste arantzia, sasixa, luzia da, eta masustak emoten dittu.
Ik.
sasi-arantza,
lahar,
arantza.
2.
iz.
(
TE).
Zarzal,
matojo,
matorral.
Baserrixan, gau eta egun txikik eta haundik jardun ezik, sasixak jan dana. / En el caserío, si no trabajan día y noche pequeños y grandes, lo come todo el zarzal.
Ik.
sasitza,
sasikarte.
3.
iz.
(
NA).
Embrollo,
enredo,
lío.
Nahastia.
Neuk esango detsut: politikia badakizu zer dan?! sasixa! Badakizu sasixa ze dan?! sekula garbittu eziñ!, eta horixe da politikia neretzako: ezin garbittu! Hau garbitzen badozu, bestia zikindu... Bueno!.
sasixan zarraparria.
esap.
(
JME).
Rumor [fig],
ruido en el zarzal.
Zurrumurrua, zerbaitten hotsa. Kazari giroko esapidea.
Sasixan zarraparraren bat danian zerbaitt izaten ei da. (Zirik 123).
/
Plaentxia guztian zabaldu zan zurrumurrua ta autubatzalliak pe ahoz-aho zerabillen kuadrilla batek perretxiku benenosuak pe jaten zittuela. Eta, esaerak diñuan moduan: sasixan zarraparria danian, zerbaitt izaten da. (Zirik 62).
Ik.
zarraparra.