Eibarko euskara hiztegia
ziur
1.
adlag.
(
TE).
Seguro,
sin duda,
con certeza,
seguramente,
fielmente.
Bera ziur dago, gauzak berak esaten dittuan moduan dirana. / Está seguro de que las cosas son tal como él las dice. /
Iturburutik gauzia ziur jakiñaz. (Ibilt 457).
/
Ordainduko detsut, ziur, bestek ez bezelako neurrixan. (Ibilt 472).
/
Hor ba, nere erregiña eta señoria, haiñ ziur nun bete dodan aindutakua. (Ibilt 459).
Sinonimuan aldian, "aunque probablemente de la misma raíz latina, tiene más prestigio" (TE, 652).
2.
izond.
(
TE).
Seguro,-a,
cierto,-a.
Ziurra oin nere zorigaiztua! / ¡Cierta ahora mi desgracia!
ziur egon.
da
esap.
(
OEH).
Estar seguro,-a,
convencido,-a.
Geroago eta ziurrago nago herririk barik euskera salbatzerik ez dogula. (Zirik 7).
/
Egon zaittez ziur zure txarrik ez dorala sinistu. (Ibilt 480).
ziur izan.
da
esap.
(
OEH).
Etar seguro,-a.
Ziur zanetik Zaldunak ezingo ebala ondo hartu baiño bere edertasunan opa gozua. (Ibilt 476).
ziur-ziur.
adlag.
(
OEH).
Seguramente,
sin duda.
Beragaz afaldu biar baneu, ziur-ziur dodan hilletiak hillgo nindukiana. (Ibilt 464).