Eibarko euskara hiztegia
uztarri
1.
(buztarri).
iz.
(
TE).
Yugo,
yunta.
Idixak edo behixak alkarri eta burdixari lotzeko egurrezko piezia. Buztarrixak, gehixenetan, bikotxak dira, idi bi buztartzeko; bakarrak diraniak, buztarri-bakarrak dirala esaten da (ETNO).
Zatozie neregana nekatutako guztiok... nere uztarrixa eruateko erreza (da) eta ariña nere kargia (Mat. 11. 28-30). / Venid a mí los fatigados... mi yugo es suave y mi carga ligera.
2.
(buztarri).
iz.
(
TE).
Yugo,
atadura.
Loturia.
Mutilzahar zailla, baiña jarri detse buztarrixa. / Solterón empedernido, pero ya le han puesto el yugo.
uztarri-bakar.
(buztarri-bakar).
iz.
(
ETNO).
Yugo para un solo buey.
Idi bakarra lotzeko buztarrixa.
uztarri-buruleku.
(buztarri-buruleku).
iz.
(
ETNO).
Gamella del yugo para uncir al ganado.
uztarrixan adarleku.
(buztarrixan adarleku).
iz.
(
ETNO).
Zona del yugo que se encaja en la cornamenta del ganado.
uztarrixan burteraleku.
(buztarrixan burteraleku).
iz.
(
ETNO).
Zona del yugo que se utiliza para enganchar la correa.