Eibarko euskara hiztegia
trumoi
1.
(trunboi).
iz.
(
TE).
Trueno.
Trunboian hotsa entzutzen zan urriñian. / Se oía lejos el ruido del trueno. /
Han! Santa Barbara! Ojo! "Santa Barbara, Santa Kruz, Jauna balixo zakiuz; iñusentian ogixa, Jauna Miserikordixa" Hori gure amama zanak beti; trunboia entzun eta ekitten zan: "Santa Barbara, Santa Kruz..." Kandelia ipintten eban ixotuta eta bentanak itxi, atiak itxi, eta hantxe!, enee! Oiñ han da amama, zerura bidian jarritta: "Jauna balixo zakiuz"... Honek munduonek jabia daka, bai? Bistan dago dakana!. /
Trumoia daguanian halan esaten da: Han goiko Manuel boletan.
Berba alkartuetan: trumon+ots > trumonots.
2.
(trunboi).
iz.
(
TE).
Tormenta.
Trumoian bildurrez, txabola batera batu giñan. / Por miedo a la tormenta nos fuimos a una borda. /
Trunboia datorrenian berihala ikusten da: Oiz aldetik sartzen da, haixia be aldatu... Berihala igartzen jako kanbixua.
Ik.
hode,
ekaitz.
trumoiak jo.
(trunboiak jo).
du
ad.
(
TE).
Tronar.
Trunboia jo bihar dau illuntzia baiño lehen. / Va a tronar antes del anochecer. /
Lehengo txakurra? Lehen genkagun txakurra, trunboiak jo eta ohe azpixan ezkutatzen zan!. /
Gari-jotia bihar zatarra izaten zan. Gaiñera, zenbat eta beranduago, lana hobeto eitten da, eta aguantau ein bihar! Gari-jotia sekula ez da eingo laiñua daguanian, holan egualdi freskorik-eta, sekula! Pasau dira kasuak, asko, igual hasi egualdi edarra, bero-berua, jo trumoia, eta antxitxiketan jente guztia dana pillatzen eta tapatzen, etxe barrura sartzen!.
Trumoia jo eta trumoiak jo bixetara agertzen dira corpusian, baiña egokixagotzat joten da trumoiak jo.