Eibarko euskara hiztegia
nere
[nire]
.
izond.
(
TE).
Mi,
mis,
mio,
mía,
míos,
mías.
Edutezko genitibo formia da.
Nere etxia, nere gurasuak. / Mi casa, mis padres. /
Txapela neria, soiñekua neria, oiñetakuak neriak...: zer dozu hartara zeuria? / Mía la boina, mío el vestido, mío el calzado; ¿qué es, pues, lo tuyo? /
Mugatik hegiraiñokua, neria. / Mío lo que va del seto hasta lo alto.
Ik.
ni,
neure.
Izenlaguna dan ezkeriok, izenakin edo bakarrik erabili leike: nere + izena kasu markakin, edo bera kasu markekin: neria, neriakin eta abar.
nere baten.
[nire batean]
.
esap.
(
TE).
Tranquilamente,
apaciblemente.
Nere baten banenguan, eta batera-batera jausi naiz. / Estaba tranquilamente y de repente me caí...
neriak egin.
esap.
(
EEE).
Estar perdido,-a.
Galduta egon; nerian azkena.
"Agur, neriak ein dau" esanaz gastau zan.
Ik.
egin.
Beste personekin be erabili leike: zuriak /guriak /zuenak... egin.