Eibarko euskara hiztegia
muin
(mun).
iz.
(
TE).
Tuétano,
médula.
Muiña guran, egun guztian egon da txakurra hazurra apurtu ezinda. / Queriendo el tuétano, todo el día ha estado el perro no pudiendo partir el hueso. /
Bizixa bai da (da-eta) hizkuntza guztien muiña ta izate guztia. (Zirik 7).
Ik.
hun.