Eibarko euskara hiztegia
kalder
(kaldar).
izond.
(
EEE).
Ruin,
egoista,
avaro,-a,
tacaƱo,-a.
Zekenan zekenez berekoia danandako erabiltzen dabe Eibarko zaharrak (JSM).
Kedarra be ez leuke emongo kalder horrek. /
Denporatxua zeroian aurrera ta etxeko-andriak, hain kalderra ez izan arren, leun-leun luzetu zetsan. (Zirik 142).
Azkuek: kaldar (B-eib): persona ruin, innoble. (AZ, 462).