Eibarko euskara hiztegia
irakorri
1.
irakortze
[irakurri]
(irakurri).
du
ad.
(
TE).
Leer.
Irakorri al dozu agertu dan liburu barrixa autu horren gaiñian? / ¿Has leído el nuevo libro que ha aparecido sobre ese tema? /
Irakortzia ez da nahikua; aittu ein bihar da irakortzen dana. / No basta leer, hay que entender lo que se lee. /
Emon deskuzun liburua irakorriko dogu. /
Ipuin hau Esopori be irakorri netsan. (Zirik 119).
2.
irakortze
.
du
ad.
(
ETNO).
Desgranar,
extraer las habas de la vaina.
Ik.
urkuldu,
oskoldu,
garaundu,
aletu,
harrotu,
ire-egur.
Gitxi erabiltzen da. Gehixenbat baben kasuan. Ira-egurra be bai, babak urkultzeko erabiltzen dan makillen izen moduan.