Eibarko euskara hiztegia
galtzairu
[altzairu]
.
iz.
(
TE).
Acero.
Burdiñia eta karbonua (%0,05-%1,7) dittuan aleaziñua. Burdiñurtuan finketaz lortzen da (ETNO).
Burdiñia galtzairutzia, Bessemer esaten jakon laban. / El acerar el hierro, ocurre en los hornos llamados Bessemer. /
Galtzairua baiño gogorragua haren bihotza. / Su corazón es más duro que el acero. /
Galtzairua, tenplautakuan, kristala lakotxe gogorra gelditzen da.
galda-galtzairu.
iz.
(
ETNO).
Acero fundido.
Labetan totxuak txatarrakin nahastuz lortzen dan galtzairu urtua. Taillarretako berbia da.
Ik.
galtzairurtu.
HB: altzairurtu.
galtzairu laster.
iz.
(
ETNO).
Acero rápido.
W % haundiko erremintta-galtzairua. Ebaketa lastertasun haundixan erabili leikezen erreminttak egitteko materixala.
Galtzairu lasterrakin baiño ebaketa-lastertasun askoz haundixagua Wolframio-karburozko plakatxuekin, eta haundixagua oindiok zeramikazkuekin.
galtzairu ugarkaitz.
iz.
(
ETNO).
Acero inoxidable.
Tenperatura arruntian korrosiñorik ez daben galtzairua. Kromua edo nikel ugari eukitzen dau.