Eibarko euskara hiztegia
biai
[biga]
.
iz.
(
TE).
Ternera hembra,
becerra,
novilla.
"Behi gaztia, 6-8 hilletik gorakua, baiña ondiokan txahala egitteka daguana" (ETNO). Halanda be Eibarren lehenengo txahala egin barri daguana be biaia da ondiok.
Biaia, polittetarikua ekarri dau Pellok Elgoibarko ferixatik. / Una ternera de las más bonitas ha traído Pedro de la feria de Elgoibar.
Ik.
behi,
bigantxa,
zekor,
urrusa.
Mugatuan biaia egitten dau; izan be, mugagabian bigae da jatorriz.
Hona hemen JMEk dakarren oharra, Eibarrerako be neurriren baten erabilgarrixa: "Jaio berria urruxa, gero biae, eta lehen txahala egiten duenean behi gazte. Handik aurrera behi. Gaur egunean lehenengo hiruren lekuan biae entzun ohi da soilik".