Eibarko euskara hiztegia
atximurkari
[atximurlari]
(atxumurkari).
izond.
(
TE).
Arañador,-a,
que araña,
que pellizca.
Denbora bateko eskola burruketan debekauta eguan bai haginka eta bai atxumurka eittia. Horregaittik "Aginkarixa" eta "Atxumurkarixa" gatxizen lotsagarrixak ziran. / En las peleas escolares estaba prohibido el morder y el arañar. Por eso eran sobrenombres deshonrosos el de "mordedor" y "arañador".