motxaillatu
motxaillatze
[motxailatu]
( motxaillatutze)
.
da
ad.
(
TE).
Agitanarse,
volverse descarado,-a,
hurtador,-a [fig].
Motxailla bihurtu; Irudizkoa: lotsabakotu.
Soldautzan, guztiz motxaillatu zan lehen apala zana. / Se volvió descarado en el servicio militar, aquél que antes era dócil. /
Ez jata mira eitten, jende haren artian motxaillatutzia. / No me extraña que entre aquella gente se volviera descarado. /
Bihar eban gizajo harek apur bat motxaillatzia. / Ya le hacía falta a aquel pobre volverse un poco gitano.